P

Türk alfabesinin yirminci harfi. Sert, patlamalı, titreşimsiz, çift dudak sessizi yumuşak karşılığı b'dir.

Göktürk alfabesinde p ve b için ayrı işaretler kullanılırdı. Uygurca'da p ve b aynı harfle gösterilirdi. Arapça'da p sesi kullanılmaz. Osmanlı Türkçesinde b ve p için özel işaretler kullanılmışsa da bazen p sesi için b harfinin kullanıldığı görülür.

Türkçenin asli seslerinden olup p'ye Ana Türkçede kelime başında rastlanmaz. Eski ve yeni Türk lehçelerinde de kelime başında p yerine daha çok b kullanılmıştır. Parmak, pınar, pastırma, pazar, patlıcan gibi eskiden b'li şekli kullanılan bazı kelimeler Anadolu ağızlarında halen b'li şekliyle (barmak, bastırma...) yaşamaktadır. Kelime içinde ve sonunda p sesi normal olarak kullanılmaktadır. Kepek, topuk, köprü, ip, sap, çöp, turp gibi... Harp, girdap, kebap, harap gibi sonradan Türkçeleşmiş bazı kelimelerin sonundaki p'ler aynen korunduğu halde dip-dibi, kap-kabı kelimelerinde P sesi çekimde b'ye dönüşür.


03 Mayıs 2014, 12:17
1126 kez okundu

nedir-tr nedir sitesinde günlük ve güncel kelimelerin açıklamaları ve anlamı Nedir olarak bulunuyor. ayrıca tüm kelimelerin anlamlamına bakmak için sözlük sayfamızdan bakabilirsiniz

Silah | Silahlı Kuvvetler (ordu) | Süleyman (şah, Han, Bey) | Süleyman Çelebi | Süleyman Demirel |